"Wij denken aan hun ouders, familie en vrienden die nu rouwen om dit onherstelbare verlies en leven intens met hen mee. Onze gedachten zijn ook bij de militair die tijdens de actie zwaar gewond raakte,"
Zo sprak Balkenende, die toch intussen ook wel een slecht gevoel moet hebben bij het zinloos bloedvergieten waar hij zich al die tijd zo sterk voor heeft gemaakt.
En het begon zo mooi. Alle oppositie die sprak van gevaar, vechten, onmogelijkheid een humanitaire missie in Uruzgan uit te voeren, werd succesvol de kop ingedrukt. Er kwamen zelfs hoge functionarissen overvliegen uit alle hoeken van de NAVO, om D`66 onder druk te zetten, die, daarna op haar beurt, als een blad aan de boom omdraaide. Geen kabinetscrisis, neen niets van dat al.
We gingen opbouwen! Jahaaa en natuurlijk zou het wel eens zo KUNNEN zijn dat er wel eens een keertje een schot gelost moest worden, maar dat zou slechts incidenteel, danwel helemaal niet voorkomen. “Gaat allen rustig slapen.”
Nou bestaat er sinds 1995 een 14 punten tellend toetsingskader voor het uitzenden van militairen (zie ook http://www.parlement.com/9291000/modulesf/h75gey1l) waarin letterlijk wordt gesteld: “Er moeten goede internationale afspraken over de missie zijn en de taken moeten uitvoerbaar zijn.”
In het 5 punten tellend aanvullend toetsingskader staat verder nog: “Bij de haalbaarheid moet zowel de operatie als geheel als de militaire haalbaarheid worden beoordeeld.” (overigens de links naar de voornemensbrieven op site werken al niet meer)
Ik wil niet zover gaan te zeggen dat deze toetsing niet heeft plaatsgevonden. Echter, ik denk dat velen mijn mening delen als ik zeg dat de informatie die gebruikt is bij deze toetsing, niet de juiste is geweest. Bovendien maak ik mij nogal wat zorgen over de mentaliteit van sommige politici. Destijds al, bij het ondersteunen van de oorlog tegen Irak, werden mensen onder druk gezet. Ben Bot heeft zich later beklaagd over het gedrag van Balkenende in deze.
Het getuigt van een mentaliteit en een gedrag van Balkenende dat gewoon niet gepast is als je moet beslissen over de levens van jonge mensen. Ik krijg dan ook stellig de indruk dat pressie een veel grotere rol speelt bij de beslissingen die omtrent Uruzgan worden genomen dan het toetsingskader.
Als je recente uitspraken van prominente politici en (ex)militairen erop naslaat dan zie ik slechts een bevestiging van het feit dat er onvoldoende informatie naar de kamer is gegaan om een deugdelijk besluit te nemen;
Jan Pronk:
“De missie vindt plaats onder omstandigheden die grondig anders zijn dan ten tijde van de beslissing. Ik zal niet zeggen dat de Tweede Kamer is misleid, maar er is een verkeerde voorstelling van zaken gegeven, door amateurisme op Defensie.”
Hans Couzy
“Ten tijde van de Koude Oorlog kon je nog wel globaal berekenen hoeveel slachtoffers er zouden vallen bij een operatie. In Afghanistan woedt een guerilla-oorlog, die is per definitie onvoorspelbaar. Het is vaak en kwestie van bad luck.”
Hans van Mierlo;
“De taal die nu wordt gebruikt, is totaal anders dan in het begin. […] Door een verkeerde inschatting van de situatie en misschien door een gebrekkige communicatie, is er nu sprake van een heel andere missie dan men voor ogen had.”
Frank de Grave
“Als je kijkt naar de manier waarop over Uruzgan wordt gecommuniceerd, is het alsof de samenleving rijp wordt gemaakt voor lijkzakken. Dat is tamelijk ongekend”.
Nou meneer de Grave, dat is inderdaad tamelijk ongekend. Maar het kan nog erger; mocht je soldaat zijn en als gevolg van het politiek gekonkel ineens naar Uruzgan worden gestuurd, dan wordt het ineens oppassen geblazen. Want je MOET en je ZAL die lijkzak in. Dat bleek wel toen de eerste weigeringen (waarschijnlijk verstandige mensen die de situatie wel goed inschatten, of, zoals in het geval van de 20 jarige Jetho W, daar al eens een kijkje genomen hadden) zich aandienden.
Die mensen krijgen ontslag en kunnen vervolgens veroordeeld worden tot maximaal 2 jaar gevangenis en een geldboete tot €16.750.
Kortom, hier geldt dat oorlog alleen gevoerd wordt tussen machthebbers en arme donders.
Ik had het er helemaal mee eens geweest als de regering had gezegd: “We gaan erheen en schieten de kut-talibanners allemaal overhoop.”
De meerderheid van Nederland had dat echter nooit zien zitten. Dus heeft het er alle schijn van dat de “oorlogsgeile” politici er de voorkeur aan gaven om gewoon en verkeerde voorstelling van zaken te geven.
En waarom ook niet? De politieke cultuur is er naar. Zo kon het schandaal Verdonk jarenlang liegen, bedriegen konkelen en draaien, zonder dat haar maar een strobreed in de weg werd gelegd. En daar ging het ook om mensenlevens. Geen probleem.
De body-count is intussen veertien. Dan hebben we nog wat zwaar gewonden en ik heb ergens nog een jonge meid langs zien komen die zonder benen terug is gekomen. Het is een grof schandaal, maar blijkbaar pikken de Nederlanders het toch maar weer.
Relus ter Beek (ja die van het ene schip naar het andere getakeld werd, die ja) verwoordde het als volgt:
“De these dat de eerste lijkzakken op vliegveld Eindhoven leiden tot een afbrokkelend draagvlak, is niet zonder meer waar. Het gaat om de legitimiteit van een missie, de belangen die meespelen en het complex van normen en waarden waarvoor Nederland zich sterk maakt.”
Ja Relus, dat klinkt goed. Maar als we nu de manier bekijken waarop Nederland zich deze oorlog in heeft laten rommelen (om maar eens een populaire term te gebruiken), over welke normen en waarden hebben we het dan? Die van list en bedrog? En de legitimiteit van de missie, dat klinkt mooi, maar hebben we het over missie die ons is voorgelogen, of de werkelijke missie van zinloos bloedvergieten?
Hoe dan ook, hij heeft blijkbaar wel gelijk, want wij horen slechts spaarzaam het geluid dat we dat we onze soldaten terug moeten trekken wegens de zinloosheid van de hele actie.
Er is wel gespeculeerd over het aantal lijkzakken dat zo´n protest zou opleveren.
Van der Vlist (Staf Chef Defensie) had daar het volgende over te melden;
“Je kunt Uruzgan niet vergelijken met het aantal doden dat in de Tweede Wereldoorlog op de Grebbeberg viel. Ik verwacht dat er bij tien doden consequenties zijn. Dan heeft de bevolking het wel gehad.”
Nou Arie, ergens had ik de stille hoop dat bij de eerste lijkzak (die van de 21 jaar jonge Cor Strik) er consequenties zouden zijn.
En inderdaad, je kan het niet vergelijken met de slag om de Grebbenberg. Daar probeerde Nederland zich tegen een invasie te verdedigen. Hier handelt het om jonge mensen die verteld is dat zij iets moois gingen opbouwen. Deelname aan een soort vredesmissie, terwijl ze gewoon zwaar beflikkerd zijn en een smerige, niet te winnen oorlog in zijn gekonkeld.
Ik vraag me af of je niet aangeklaagd kan worden wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid als je onder valse voorstelling van zaken mensen de dood injaagt.
Want op een of andere manier krijg ik het idee dat een ieder die bij de besluitvorming betrokken is geweest, beter heeft geweten en het zou hen derhalve moeten knagen aan het geweten.
